Door Hans van Hulst
Op dinsdag 31 augustus vermeldden de kranten dat Aqualectra te Mundo Nobo door het doorblazen van een ketel vanaf 14.00 uur die dag tot het einde van de week geluidoverlast zou bezorgen voor omwonenden. Het bedrijf verontschuldigde zich op voorhand, vroeg de omwonenden om geduld en gaf de geruststelling af dat het geluid binnenkort weer op normale sterkte zou zijn.
Laten we afzien van het detail dat er niet pas dinsdag, maar al vóór het weekend met doorblazen was begonnen en ons richten op de communicatiestrategie van Aqualectra. Wie niet van de situatie op de hoogte is, zal denken: ,,Vervelend voor de omwonenden, maar zo lang duurt het niet en Aqualectra is nog zo fatsoenlijk om de overlast vooraf te melden en verontschuldigingen aan te bieden”.
Feitelijk is de boodschap van Aqualectra de grootst mogelijke blijk van minachting voor degenen die de F16-herrie te verstouwen krijgen. Dat zijn overigens niet alleen de bewoners van Mundo Nobo, maar ook die van Charo en Plantersrust, van stukken Welgelegen, Santa Helena, Veeris, Piscadera en de bezoekers van Koredor. Dat er avonden zijn waarop je in de lounge van Hilton Aqualectra nog kunt horen, schetst wat de dichter bij het bedrijf gelegen wijken, vooral Mundo Nobo, aan geluidsgeweld over zich heen krijgen.
De opmerking dat het geluid binnenkort weer op normale sterkte is en de door Aqualectra meegegeven suggestie dat dan de overlast voorbij is, is een niet te overtreffen vorm van om de tuin leiden. Het is bovendien de arrogantie van dit bedrijf ten voeten uit. Aqualectra is van mening dat Aqualectra bepaalt wat normaal is en wat een draaglijk geluid is.
Vele decennia ging het zo. Inmiddels bepalen de bewoners van genoemde wijken zelf wat normaal is. Zij hebben zich verenigd in de actie Huntu i Solidario (Gezamenlijk en Solidair) en zijn in de wijken en op Koredor een handtekeningenactie begonnen rond de stelling dat het bedrijf moet stoppen met F16-herrie en met de uitstoot van roet en andere chemische troep. Al vóór de aankondiging door Aqualectra waren er 197 handtekeningen verzameld voor die stelling. Op dit moment zijn het er 317. Het geluid dat Aqualectra het normale geluid noemt, wordt door bewoners van de wijken en door gebruikers van Koredor dus niet langer getolereerd. Dat geluid is volgens hen niet normaal, niet draaglijk.
De stelling verwijst niet alleen naar herrie, maar ook naar roet en andere chemische troep. Niet voor niets. Bewoners van Mundo Nobo en Charo kunnen vertellen dat ze hele vlokken roet op de porch aantreffen en dat hun huizen worden aangetast. In Piscadera vertoont het porchmeubilair groen-gelige vlekken met een zwarte stip in het midden. Die chemische reacties komen natuurlijk ook terecht in het eten op die tafels en in de longen van de eters. Leuk voor alle restaurants daar. Is toerisme niet dé peiler voor het nieuwe land?
Dan de lopers op Koredor. Wie zoals ik boven in Charo woont met een vrij uitzicht, ziet iedere dag (en nacht) de bruinige walm die zich op geringe hoogte over Koredor van Aqualectra naar Piscadera verplaatst. Het wordt tijd dat de GGD, zelf ook midden in herrie en roet gelegen, een kosteloos nummer opent waar degenen die hun longen schoon willen lopen, kunnen beluisteren of het die dag wel veilig is.
Terug naar het geluid. De geruststelling van Aqualectra is een gotspe. Aqualectra weet drommels goed dat het ‘normale’ geluid al niet te verdragen valt. Binnen honderd meter van het bedrijf staan twee scholen. Eén daarvan, het Mgr. Nieuwindt College, heeft van Aqualectra airco’s mogen plaatsen. Is een duidelijker bewijs van erkenning van overlast mogelijk? Aqualectra weet ook drommels goed dat die airco’s niet de problemen van leerlingen en leerkrachten hebben verminderd. Is ook onderwijs niet door velen als peiler voor het nieuwe land benoemd?
Van de Isla is bekend dat de hindervergunning niet wordt nageleefd. Door het bedrijf noch door de overheid. Aqualectra heeft niet eens een hindervergunning, aldus de Milieudienst. Op ‘dit moment’ is een aanvraag van Aqualectra bij die dienst in behandeling. Deze dienst wordt door Huntu i Solidario met regelmaat nauwgezet geïnformeerd over het aantal klachten over geluid- en roetoverlast. Een hindervergunning zonder oog en oor voor omwonenden is immers een lachertje.
Op verkiezingsdag hingen de hekken van het Mgr. Nieuwindt College vol vlaggen en stickers van politieke partijen. Erachter de vuilspugende en brullende turbines van Aqualectra. Alles gevangen in één beeld. Geen nieuw beeld, maar het beeld van vele jaren achtereen. Het beeld van een schaamteloze politiek afgetekend tegen de rotzooi die zij al decennia gedoogt. In het toekomstig beeld moeten de noodzakelijke geluiddempers en roetfilters zichtbaar zijn!

Hans van Hulst is van het Bewonersinitiatief Huntu i Solidario.

Door Laurens Keesen
Kunt u zich nog november 2007 en december 2008 herinneren? Toen waren de eerste twee pogingen van de Eilandsraad om zichzelf via een meer dan riante pensioenregeling te verrijken.
De eerste keer in november 2007 moest op aangeven van de minister-president de gouverneur er aan te pas komen om het besluit ongeldig te verklaren. De tweede keer in december 2008 werd heel stilletjes geprobeerd het nogmaals erdoor te krijgen, nota bene onder leiding van dezelfde partij die de eerste keer de zaak had laten terugdraaien.
Je zou zeggen dat vervolgens niemand zijn vingers meer hieraan wil branden. Niets is echter minder waar. De verleiding van een riant pensioen na 12 jaar werken ingaande op leeftijd 50, is blijkbaar toch weer te groot geworden. Men heeft blijkbaar gedacht: een derde keer lukt het vast wel; drie maal is scheepsrecht! En weer probeert men het er stilletjes doorheen te krijgen. Want iedereen snapt wel dat dit niet teveel bekend moet worden, want iedereen weet wat de publieke opinie in dit dossier is.
Enkele uren voor de Eilandsraadsvergadering is er toch weer een oplettende journalist die net als in december 2008 mij belt om te vragen wat de ietwat cryptische ‘Eilandsverordening tot wijziging van de Pensioenregeling Eilandsraadsleden Curaçao’ inhoudt. Nu, die houdt precies hetzelfde in als de vorige twee pogingen, met één verschil: de terugwerkende kracht is door het verstrijken van de tijd nog wat langer geworden. Het betreft dus introductie van een te riante pensioenregeling voor voltijd-Eilandsraadsleden (de deeltijders hadden allang een te riante regeling). Met terugwerkende kracht tot 2000. Destijds (december 2008) had ik becijferd dat dit ons zo’n vijf miljoen gulden kostte. Voor een handjevol mensen. Nu de terugwerkende kracht nog wat langer is, en er inmiddels nog wat meer voltijd-Eilandsraadsleden zijn, zal dit eerder naar de tien miljoen of meer gaan. Het gaat al gauw om enkele honderduizenden tot meer dan een miljoen per persoon. Geen woord over die hoge kosten in de hele toelichting. Daar was natuurlijk geen tijd meer voor, want het moet vrijdag, terwijl ik dit schrijf, door de Eilandsraad goedgekeurd worden. Zaterdag wisselt namelijk de Eilandsraad, en dan lukt het misschien niet meer, en dan zitten die arme voltijd-Eilandsraadsleden zonder pensioen.
Op zich is het overigens niet onterecht dat zij een pensioenregeling krijgen, maar waarom moet die zo overdreven riant zijn, te weten vijf keer zo duur als wat bijvoorbeeld een directeur in dit land conform de fiscale wet- en regelgeving aan pensioen maximaal mag opbouwen. En tien keer zo duur als wat een gemiddelde burger aan pensioen opbouwt, als hij al pensioen opbouwt. Ook met terugwerkende kracht heb ik geen problemen mee, mits zij zelf ook met terugwerkende kracht bijdragen. Maar daar wordt niet over gerept in het stuk.
Al deze punten zijn ook naar voren gebracht door de commissie die naar aanleiding van de eerste poging in het leven was geroepen. Die commissie kwam met reële voorstellen voor een pensioenregeling voor de voltijd-Eilandsraadsleden. Maar daar is niet naar geluisterd, dat advies hebben de Eilandsraadsleden volledig naast zich neer gelegd. Ze hebben waarschijnlijk geteld hoeveel minder pensioen ze dat opleverde. Ze wilden toch méér. Maar pas op: wie het onderste uit de kan wil, krijgt het deksel op de neus.
Althans, dat hoop ik dan maar. Want het besluit van de Eilandsraad onder druk van de publieke opinie tegenhouden, gaat vrees ik niet meer lukken, daarvoor lekte het net iets te laat uit, vandaag wordt er al over besloten. Maar ik hoop opnieuw dat dezelfde minister-president en/of gouverneur als in november 2007 op dezelfde gronden als de eerste keer (er is immers niets wezenlijks veranderd) dit besluit naar de prullenbak verwijst. En ik hoop dat de kiezers alle partijen die vandaag vóórstemmen afstraffen. En dan geldt echt: driemaal is scheepsrecht!

Laurens Keesen is actuaris AG en directeur van Keesen Actuarissen op Curaçao.

Gelezen in de media over de privacy van een kiezer die geschonden zou zijn door de gezaghebber door te vermelden dat deze kiezer niet is gaan stemmen.
In een persbericht hierover meldt de Dienst Voorlichting dat de overheid dit bestrijdt. Artikel 10 wordt aangehaald en er wordt vermeld dat alle politieke partijen het kiezersbestand krijgen en dit gebruiken bij de stembureaus om na te gaan wie wel of niet is gaan stemmen. Dit zou geen schending zijn van het stemgeheim.
Ik ben het niet eens met dit standpunt van het hoofdstembureau. In artikel 10 staat namelijk dat het kiezersbestand voor een ieder beschikbaar is, waaruit deze kan opmaken, of hijzelf of een ander daarin al dan niet of niet behoorlijk is opgenomen. Nergens staat in het kiesreglement dat dit kiezersbestand ook gebruikt mag worden door de politieke partijen of anderen bij een stembureau voor het registreren of de kiezer is komen stemmen of niet. Artikel 10 is alleen bedoeld voor het controleren van het kiezersbestand. Politieke partijen gebruiken dit bestand bijvoorbeeld ook om bepaalde groepen die in een ander land geboren zijn aan te schrijven.
Stel u het volgende voor: van een echtpaar gaat er een stemmen en de ander niet. Nu kan een politieke partij, tijdens of na de dag van het stemmen, dit echtpaar hier op aanspreken door deze registratie. Of iemand heeft toegezegd te zullen stemmen maar doet dat niet. Er zijn dus legio voorbeelden van mogelijke beïnvloeding waarbij de privacy en het stemgeheim direct of indirect worden aangetast op deze manier.
De functie van artikel 10 van controle kan vandaag de dag veel eenvoudiger opgelost worden door het bestand toegankelijk te maken op de website van Kranshi, niet als totaal maar als individuele controle of de kiezer er behoorlijk in is opgenomen. Ook het hoofdstembureau mag op basis van dit artikel niet vrijgeven of iemand wel of niet is gaan stemmen. Ik zou het kiesreglement hierop aanpassen en verbieden dat bij of in het stembureau anderen, dan het stembureau zelf, mag bijhouden wie is komen stemmen. Elke beïnvloeding van de kiezer, direct of indirect, moet vermeden worden. Dit is in mijn ogen stemgeheim en democratie.

Henk Pasman, Curaçao