Antilliaans Dagblad

Eergisteren hebben we met tranen in onze ogen uw stuk gelezen van het meisje G.S. Ze heeft dus toch de stoute schoenen aangetrokken en is er mee naar buiten gekomen. De tranen waren niet hoofdzakelijk om het verhaal dat we lazen, maar dat er eindelijk een kind haar mond open deed.
U weet hoelang we al bezig zijn en kinderen zijn na vele jaren van misbruik bang en compleet in de war. We schreeuwen het van alle daken en veel is ook ons overkomen omdat kinderleed een taboe is op deze eilanden.
Mensen, mijn tranen komen nu weer maar dan omdat jullie wel als eerste krant het vertrouwen gewonnen hebben van haar. Ik stop nu want deze dag zullen mijn vrouw en ik nooit meer vergeten. Bedankt dat u een lang verzwegen verhaal heeft doorbroken.
Elsa en John Baselmans, Curaçao