Antilliaans Dagblad

Met deze titel suggereert Lucien Stanly Arrendelll een verband tussen een voorstel van een schoolbestuur om een toelatingsstop in te voeren voor een openbare school in een kleine Nederlandse gemeente en het door de Curaçaose regering ingediende wetsvoorstel bekend als de 80/20-regeling. Dat is echter niet appels met peren vergelijken, maar een mug met een olifant, en om nog enige relatie tussen beiden te suggereren, de laatste maar te vervangen door een mammoet. Beide dierennamen beginnen immers met een m.
Het is dan ook veelzeggend dat Arrendell niet ingaat op de motieven van dit -terecht - afgewezen voorstel. De achterliggende gedachte was niet dat allochtone kinderen een betere kans hebben op goed onderwijs op gemengde scholen. Om die reden voert de Nederlandse overheid ook een beleid om de vorming van zogenaamde ‘zwarte scholen’ tegen te gaan. Maar hoe loffelijk dit streven ook is, discriminatie is zowel in de wet, de grondwet en internationale verdragen verboden en op grond daarvan is er veel commotie over het voorstel ontstaan. De desbetreffende voorzitter van het schoolbestuur heeft de eer aan zichzelf gehouden en ontslag genomen.
Dit in tegenstelling tot Curacao: hier is het juist de regering(!) die in strijd met de door haarzelf geaccordeerde Staatsregeling en internationale verdragen met een discriminatoire regeling komt. Hoe loffelijk dan ook het streven mag zijn om meer lokale mensen aan het werk te helpen (net zoals het door dhr. Arrendell aangehaalde voorstel bedoeld was om beter onderwijs voor allochtone leerlingen te krijgen), mag en kan dit nooit geschieden middels discriminatoire maatregelen die in strijd zijn met de wet. De heer Arrendell zou dan ook een stuk geloofwaardiger zijn wanneer hij er bij de indiener(s) van de 80/20-regeling op zou aandringen de eer aan zichzelf te houden en op te stappen.
Els van Cappelle, Curaçao