Vorige week moest mijn vrouw bevallen in het Sehos. Dit kostte nogal wat moeite, verbouwing, lang wachten op de dag van opname enz. Op de eerste dag van de opname kwam de dokter kijken en hij vertelde dat ze mooi gewacht had met de bevalling tot hij terug was uit Nederland, hij was daar voor werk enzo. Hij vertelde dat het zo heerlijk was toen hij in Nederland was dat alles er werkt, alles klopt, hij was helemaal gelukkig met de situatie die hij in Nederland aangetroffen had.
We hoorden zijn verhaal met gemengde gevoelens aan en dachten dat hij behoorlijk zou gaan zitten klagen over Curaçao, maar nee, het mooiste was dat hij afsloot met; ,,Weet je, lekker hoor dat alles daar werkt, maar nooit zou ik daar kunnen blijven, weet je, ik zou de mensen hier missen, relaties zijn hier veel waardevoller, de mensen waar je mee werkt, daar gaat het eigenlijk om en daar kan Nederland helemaal niet tegen op. Lekkende daken, kapot materiaal, een overvolle afdeling met geboortes maakt me niks uit, hier is het veel lekkerder.”
Mooi verhaal dachten we maar het werd nog mooier. De dokter gaf ons de opdracht rond te gaan lopen, want de baby moest er uitkomen. Dus wij ‘s morgens gaan lopen door het ziekenhuis en wat horen we? Kinderstemmen die kerstliedjes zingen, en heel veel gelach. Er was een schoolklas die heerlijk door de gangen liep en met veel plezier kerstliedjes zongen in het ziekenhuis.
Wij liepen rustig achter de groep aan en zagen dat zowel de patiënten als het personeel genoot van deze vertoning. Overal moest iedereen glimlachen om die kinderen die met zoveel plezier door de gangen liepen en overal met een glimlach onthaald werden(mooie kerstgedachte van deze schooljuf). Later die avond net voor 24.00 uur moest er toch een keizersnee aan te pas komen.
Ingrijpend voor ons maar langs alle kanten werden we gerustgesteld en uiteindelijk na de vele overuren van het ziekenhuispersoneel die dag werden we gefeliciteerd door alle personeelsleden die na een lange zware dag werken naar huis snelden(maar niet voordat ze me allen persoonlijk melden wat een prachtige dochter ik had en dat alles goed met moeder en dochter was).
Wat zou het toch mooi zijn als dit personeel, dat zo hard werkt met zoveel energie, iedere dag weer, beloond zou worden met een prachtig nieuw ziekenhuis waar alles werkt, want dat verdienen ze allemaal, de verpleegsters, de doktoren, het onderhoudspersoneel, de bewaking, de administratie enz. enz.
Bedankt en allemaal bon pasku.
Een gelukkige vader.
De naam van deze afzender is bekend bij de redactie









