Antilliaans Dagblad

Op 10 september zat ik met de directie van Aqualectra aan tafel om op haar verzoek te overleggen over het verzet dat in Mundo Nobo en Charo is gerezen tegen de geluid- en roetoverlast. Toen ik foto’s liet zien van een vlak over huizen scherende Isla-waardige roetuitstoot en vroeg wat Aqualectra hieraan dacht te doen, stond CEO Anthon Casperson op met de woorden dat hij niet meedeed aan een non-discussie. Zonder een bedankje voor mijn komst beende hij weg. De overige aanwezigen vertoonden geen fronsende wenkbrauwen of knipperende ogen, zodat ik concludeerde dat het optreden van Casperson voor Aqualectra kennelijk niets nieuws was.
In oktober ging het communicatief weer mis. De 27e liet Casperson aan het rooms-katholiek Centraal Schoolbestuur weten dat hij niet tijdens een lopend schooljaar tot afsluiting zou overgaan. Twee dagen later kreeg het bestuur te horen dat het binnen acht dagen moest betalen, omdat anders afsluiting zou volgen. In mijn reactie hierop schreef ik dat Aqualectra de ontwikkeling tot lerende organisatie - een must voor moderne ondernemingen - kennelijk nooit heeft doorgemaakt.
Ik heb mij vergist. In wat zich aandiende als een nieuwe communicatiemisser, deze keer met (de vakbond van) het eigen personeel, bracht Casperson namelijk zijn nieuwe lijfspreuk in de openbaarheid: ,,Als je aan tafel zit, kom je er altijd uit.” Het is voor hem nu maar te hopen dat ook het kabinet Schotte binnenkort die lijfspreuk wil aannemen.

Hans van Hulst, Curaçao