Antilliaans Dagblad

Welke degenerende benaming dan ook, doet er niet toe, het huidige bestuursniveau valt moeilijk te omschrijven in termen van maatschappelijk verval. Het lijkt alsof het van start gaan van het nieuwe land Curaçao bezworen is met een geest van volstrekt onkundig en decadent overheidsbestuur. Dit verdient ons volk niet, de stap naar de nieuwe staatsrechtelijke status heeft ons in minder dan twee maanden doen belanden in een stuurloos land veroorzaakt door een poel van verstrengelde belangen, nepotisme en schaamteloos opportunisme.
Naar bekomen informatie taant het investeringsklimaat, is de aanvoer van goederen, waaronder bouwmaterialen, in de haven aanmerkelijk afgenomen en valt er bij notaris- en advocatenkantoren een beduidend verminderde activiteit te bespeuren voor wat betreft het oprichten van bedrijven en het volbrengen van transacties. Dit zijn de eerste tekenen van een economisch terughoudende opstelling welke niet alleen maar veroorzaakt wordt door het dreigende spook van de onafhankelijkheid maar ook door de grilligheid, onbekwaamheid en onbetrouwbaarheid die de huidige regering uitstraalt. Na de staaltjes van de afgelopen weken waarbij onder andere een parlementariër het ontslag van een directeur van een nutsbedrijf meent te kunnen bevelen, bij uitstek de minister van Economische Zaken (!) schaamteloos verkondigt dat zijn handelsbedrijf ook moet profiteren van zijn ministerschap en een minister-president het hoofd van de veiligheidsdienst uit zijn functie zet omdat die de brutaliteit zou hebben om zonder zijn toestemming de ministers te screenen, vraagt menig burger zich af wat er verder nog aan bestuurlijke kapriolen te verwachten valt van dit regeringsteam en van dit team van ondersteunende statenleden. Verbazingwekkend is verder het naast zich neerleggen van een rechtelijk bevel tot herstel in functie van voornoemd hoofd en de stuntelige poging van onze regeringsleider om de oppositiepartijen met gelijke munt terug te betalen wegens verwijten van leugenachtigheid. Met dat laatste heeft onze recent tot doctor gepromoveerde premier enkel laten blijken geen goed verschil te weten tussen contracten die het verstrekken van seismografische gegevens beogen en contracten die het recht verschaffen tot het boren naar onderzeese bodemrijkdommen.
Inmiddels dragen ook de vazallen van deze regering bij in het uitdragen van bestuurlijke oneigenlijkheden. De als terugbetaling aan campagnefinancier Robby dos Santos tot CPA-president commissaris verheven broer Amparo meent zonder inachtneming van vennootschapsrechtelijke regels disciplinaire- of ordemaatregelen te kunnen treffen tegen CPA-direxteur Marceline de Lannoy. Eerst UTS-directeur Paul de Geus, nu CPA-directeur De Lannoy, welke directeur van welk overheidsbedrijf wordt het volgende slachtoffer? Men vindt altijd wel een stok om de hond te slaan en het lijkt alsof al deze huidige directeuren plaats moeten maken voor eigen uitverkoren manschappen.
Gaarne wil ik personen zoals Raymond Sambo, John da Silva, en Roger Tromp erop wijzen dat al dit bestuurlijk gedonderjaag niets te maken heeft met de vermeende ‘neo-kolonisator’. Niet Nederland veroorzaakt dit bestuurlijk verval  maar onze eigen mensen die optreden binnen het kader van de eigen autonome bevoegdheden. Kunt u zich voorstellen wat ons volk te wachten staat wanneer wij met dit soort van politici de onafhankelijkheid tegemoet zouden moeten gaan? Genesteld binnen het Koninkrijk beschikken wij gelukkig nog over de garantie dat van hogerhand opgetreden kan worden wanneer het echt de spuigaten begint uit te lopen. Op grond van voormelde buitennissigheden en de daarmee gepaard gaande gevaarzetting voor onze rechtsstatelijkheid, blijkt die waarborg meer dan ooit goed doordacht en terecht te zijn.
George Lichtveld, Curaçao