Antilliaans Dagblad

Het verkeer van Curacao eist een kleine 13.000 verkeersongelukken per jaar. Dat zijn er ruim 35 per dag, gedurende elke dag van het jaar. Bijna 2 per uur! Dit is hoe dan ook een heel groot aantal, al kan er betoogd worden, dat het aantal ongelukken mogelijk overeenstemt met het aantal verreden kilometers per jaar en dat er daardoor een balans is tussen de opeenvolgende jaren. Het Curaçaose wagenpark anno 2010 heeft immers meer auto’s dan voorgaande jaren.
De goede, zeg maar menselijke, analyse laat echter zien dat het groot aantal ongelukken wel degelijk catastrofaal is. Deze analyse houdt in, dat men het menselijk leed en de kosten van een verkeersongeval gaat relateren aan andere belangrijke parameters in het land, zoals de kosten van de medische behandelingen, het productiviteitsverlies en de autovervangings- of reparatiekosten. Hoe groot zijn deze kosten?
Het menselijk leed is schrikbarend. Ervan uitgaande dat een verkeersongeval typisch minstens twee gewonde personen voortbrengt (één per voertuig) hebben we te maken met maar liefst 26.000 verkeersslachtoffers per jaar, waarvan rond 20 dodelijk. Curacao telt per 2009 141.766 inwoners (www.cba.an); het aantal berekende slachtoffers is dan ruim 18 procent van de bevolking. Dus: minstens een vijfde deel van de bevolking van het eiland is elk jaar slachtoffer van een verkeersongeval. Reeds dit gegeven moet al voldoende zijn om met spoed actie tegen het grote aantal ongevallen te nemen. Maar ook de geldswaarde is te hoog. Laten we even kijken naar het productiviteitsverlies, die hierbij als volgt wordt berekend. De 26.000 mensen zijn in het algemeen werkzaam bij een bedrijf die om zijn werkprocessen te handhaven vervangende arbeidskrachten zal dienen aan te trekken over een bepaalde periode. Ondertussen moeten de gewonde werknemers, die AO staan, worden doorbetaald, immers ze krijgen geen ontslag op grond van hun auto-ongeluk. Wat zijn dan typisch de kosten die gemaakt zullen worden om vervangend personeel aan te trekken? Er bestaan geen gegevens hierover op Curaçao, maar toch is het mogelijk om een aantal schattingen te maken op grond van de volgende variabelen: Dus in het algemeen twee gewonde personen, met minstens een minimumloon, één maand ziekteverlof en vervangend personeel aangetrokken tegen dezelfde loonvoorwaarden.
Het vervangend personeel kost dan 26.000 vermenigvuldigd met de minimumloon ad 1.275 gulden is 33.150.000 gulden. Ruim 33 miljoen Antilliaanse guldens. Dit is een behoorlijk groot bedrag, dat ongetwijfeld nog hoger ligt bij een groter aantal verkeersslachtoffers, een hoger gemiddelde loon, de medische kosten en de autovervangings- of reparatiekosten. Praten wij dan over meer dan 100 miljoen gulden auto-ongevalkosten per jaar?
Auto-ongelukken kosten de Curaçaose gemeenschap dus gewoon teveel geld en brengen veel te veel menselijk leed met zich mee. Actie is dringend nodig om het aantal te verminderen. Eerste vraag: Wat is er nodig om het aantal ongelukken te verminderen en welk offer vergt dit? Ten tweede: Wegen de offers op tegen bijvoorbeeld de personeelvervangingskosten? Deze vragen kunnen ook op de volgende wijze worden gesteld: Waarom gebeuren er zoveel ongevallen op Curaçao en zijn deze oorzaken doelgericht te bestrijden?
Aan de ene kant en volgens informatie hebben de meeste ongelukken als oorzaak het feit, dat chauffeurs onvoldoende rekening houden c.q. ongehoorzaam zijn met de verkeersregels. Door rood licht rijden is een halsstarrig en groot probleem. Voorrang verlenen is kennelijk een fenomeen dat niet begrepen wordt. Aan de andere kant is bekend, dat de verkeerscontrole veel te wensen over laat. De conclusie die hieruit getrokken kan worden is, dat het mogelijk is om door middel van meer controles, de verkeersveiligheid te verbeteren zodanig dat er minder ongelukken gebeuren en daardoor minder slachtoffers vallen. Om meer verkeerscontroles te kunnen doen heeft de politie meer mensen en materiaal nodig. Wegen deze kosten op tegen de besparing op bijvoorbeeld personeelsvervangingskosten?
De beste politiecontrole is die, waarbij haar aanwezigheid in het verkeer constant ervaren wordt. Chauffeurs moeten politieagenten constant om zich heen zien. Dit betekent een speciale politiebrigade (150 man?) gebruikmakende van kleine, en economische voertuigen (zogenaamde enduro of all-road motorfietsen). Uitgerust met camera’s en zonder noemenswaardig aan bijvoorbeeld filevorming bij te dragen, zwermen de leden van deze 21-eeuwse RASPA over de Curaçaose wegen uit en brengen orde en rust in het verkeer van het eiland. Zodanig, dat wij wellicht in een jaar of twee, drie, naar de helft van het aantal ongevallen anno 2010 terugvallen en dus minder menselijk leed en kosten. De kosten van zo een brigade (ongeveer 5 à 6 miljoen gulden per jaar) vallen in het niet bij de besparingen in de verkeersongevaltragedies en kan door een aantal kleine aanpassingen in de motorrijtuigbelasting worden betaald. Deze brigade moet dus eerder gisteren dan morgen worden ingesteld.

Hitzig Bazur, Curaçao