Antilliaans Dagblad

Op 1 maart 2006 heb ik een ingezonden stuk laten publiceren over het onderwerp staatssecretarissen. Aangezien dat stuk tot op heden niets aan waarde heeft ingeboet, verzoek ik u hierbij dat stuk opnieuw te plaatsen, waarvoor mijn welgemeende dank.
Ze hebben geen taakstelling, en geen eigen bevoegdheden op ministerieel niveau. Zij beschikken meestal niet over de nodige expertise of kennis van zaken, waarmee zij hun minister met deskundig advies kunnen bijstaan. Zij verdienen 10 procent minder salaris dan een minister, maar genieten verder van alle attributen die aan het ministerschap verbonden zijn. In de Raad van Ministers hebben zij slechts een adviserende stem, zo zij daarin het woord wel voeren. Ziedaar het summum aan leefgenot dat is weggelegd voor de enkelingen die worden uitverkoren om het hoge ambt van staatssecretaris in de Regering van de Nederlandse Antillen te bekleden. Wij zijn een land met onder andere: een nationale schuld van meer dan 5 miljard gulden; grote structurele begrotingstekorten op alle regeringsniveaus; een noodlijdend onderwijssysteem dat een buitensporig aantal drop-outs oplevert; een structurele werkloosheid in alle eilandgebieden; ontoereikende sociale voorzieningen; continu stijgende kosten op het gebied van de openbare volksgezondheid; toenemende criminaliteit waarvan de bestrijding steeds meer kost.
In dat licht bezien, is het crimineel om enkel en alleen voor het vormen van een regering, vijf individuen tot staatssecretarissen te bombarderen. Dit zal de gemeenschap uiteindelijk meer dan 1.500.000 gulden op jaarbasis gaan kosten, zonder dat daartegenover enige relevante prestatie zal komen te staan.
Ik heb reeds jaren geleden voor het eerst, en daarna meerdere malen, via ingezonden stukken, tevergeefs de aandacht van de regering en van de bevolking gevraagd voor de absurde en geldverspillende functie van staatssecretaris. Mijn stem bleef als die van een roepende in de woestijn. Ik ben dan ook zeer verheugd dat thans meerdere stemmen, zoals van de Abvo, zich ook openlijk verheffen tegen de benoeming van vijf staatssecretarissen in de nieuw te vormen regering.
Van 1954 tot en met 1990 is ons Land zonder de inbreng van staatssecretarissen geregeerd. De instelling van de functie van staatssecretaris sinds 1990, heeft geen enkele aantoonbaar positieve invloed op het functioneren van de ministerraad gehad. Het is dus zonneklaar: Een minister, die zijn functie niet zonder de ‘hulp en bijstand’ van een staatssecretaris kan vervullen, geeft zichzelf een brevet van onvermogen, en moet zeker niet in die functie worden benoemd.
Met alle respect, er dient aan de overwaardering van de stemmen op de eilanden Bonaire, Saba, St. Eustatius en St. Maarten – voor wat betreft de Staten en de Centrale Regering, ten opzichte van de Curaçaose stemmen - paal en perk te worden gesteld. Dit geldt des te meer als men bedenkt, dat de kosten van het staatssecretarisschap uiteindelijk bij verre grotendeels door Curaçao zullen dienen te worden betaald.
Alle naar voren gebrachte argumenten in acht nemende, kan men tot geen andere logische conclusie komen, dan dat de benoeming van welke staatssecretaris dan ook, in de nieuw te vormen regering, tegen het algemeen belang en dus tegen het landsbelang zal zijn.
Moge het ons gegund zijn om in onze nieuwe autonome status, bevrijd te blijven van het waardeloze, maar o zo dure instituut van staatssecretaris! Zo zie ik het!
Met dank voor de verleende plaatsruimte.

Hilberto (Betto) Thomas, Curaçao