Antilliaans Dagblad

Door John Leerdam
In reactie op berichtgeving in de media over mijn plek op de kandidatenlijst van de Partij van de Arbeid bij de Tweede Kamerverkiezingen, maar ook naar aanleiding van reacties uit mijn achterban breng ik gaarne het volgende naar voren. Laat ik voorop stellen dat ik me voor kan stellen dat mensen wat verbaasd opgekeken hebben van mijn plek op de kandidatenlijst van de PvdA. Op donderdag 15 april jl. beleefde ik immers nog een hoogtepunt in mijn politieke carrière toen de consensusrijkswetten na een lang en moeizaam proces dan eindelijk door de Tweede Kamer werden goedgekeurd.
Met alle begrip voor de ontstane consternatie, wil ik graag drie opmerkingen plaatsen. Deze betreffen de positie van Antilliaanse Nederlanders op de kandidatenlijsten van de verschillende politieke partijen, de overwegingen die de PvdA heeft gehanteerd bij de samenstelling van zijn kandidatenlijst en het al dan niet verkiesbaar zijn van mijn persoon.
Gekeken naar de positie van Antilliaanse Nederlanders op de kandidatenlijsten, valt de Partij van de Arbeid in positieve zin op. De twee andere grote middenpartijen, namelijk CDA en VVD, hebben geen enkele Antilliaan op de lijst. Ook bij de middelgrote partijen is het huilen met de pet op. De SP heeft geen enkele Antilliaan terwijl bij GroenLinks een Arubaanse, Nadia van Putten, op een onverkiesbare plek staat. Bij de ChristenUnie is zittend Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn eveneens op een onverkiesbare plaats gezet.
Met Tanja Jadnanansing, die een Arubaanse moeder heeft, is de Partij van de Arbeid er daarentegen weer in geslaagd om een groot politiek talent aan zich te binden. Ik heb er allesbehalve moeite mee om plaats te maken voor haar. Zelf zet ik me immers al jarenlang met al mijn energie in om de politieke participatie binnen de Antilliaanse en Arubaanse gemeenschap te bevorderen en om de weg vrij te maken voor nieuwe Antilliaanse en Arubaanse volksvertegenwoordigers. Tanja’s mooie 28e plaats juich ik daarom alleen maar toe.
Laten we bovendien niet vergeten dat ik zelf weer op een verkiesbare plaats sta, waar ik bijzonder tevreden mee ben. In dit opzicht moet ik de tamelijk treurige trackrecord van Antillianen in de Tweede Kamer benadrukken. Hubert Fermina heeft slechts één termijn in de Tweede Kamer mogen zitten. Ik heb nu twee termijnen in de Tweede Kamer gezeten en ik maak een goede kans op een derde. Ik ben er erg trots op dat ik in die zin recordhouder ben voor Antillianen.
Mijn tweede opmerking betreft de criteria die de PvdA heeft gehanteerd bij het samenstellen van de kandidatenlijst. Als partij van emancipatie heeft de PvdA ervoor gekozen om uit het oogpunt van een evenwichtige kandidatenlijst rekening te houden met sekse. Dit houdt in dat mannen en vrouwen om en om worden geplaatst op de kandidatenlijst, een systeem wat ook bij de vorige verkiezingen werd gehanteerd. Toen was ik de 14e man op de lijst, nu de 17e.
Om te zorgen voor een goede regionale spreiding van kandidaten heeft de Partij van de Arbeid verder gekozen voor evenwichtige verdeling naar woonplaats. Anders uitgedrukt: de kandidaten moeten niet alleen uit Amsterdam en omstreken komen. Als grote landelijke partij die geworteld is in de gehele Nederlandse samenleving zou het natuurlijk ook niet bij de PvdA gepast hebben om zich te beperken tot de hoofdstad. Deze twee criteria hebben invloed gehad op mijn plaatsing, maar dat neemt niet weg dat ik de gehanteerde systematiek volledig respecteer.
Laten we het dus allemaal niet groter maken dan het is. De Partij van de Arbeid staat er goed voor met 33 zetels in de meest recente peiling. Mijn 33e plek is dus een verkiesbare en ik heb enorm veel zin in de campagne. Ook kijk ik er erg naar uit om voor een derde termijn in de Tweede Kamer te zitten. Kamerlid zijn blijft immers de meest eervolle baan die ik me kan voorstellen. Ik hoop met deze reactie wat van de mogelijke boosheid en teleurstelling weggenomen te hebben, en ik hoop niet dat mensen in hun boosheid en teleurstelling zouden besluiten om dan helemaal niet meer te gaan stemmen.
Dat zou ik bijzonder betreuren, want de politieke participatie van Antillianen is vergeleken met andere groepen op dit moment al bijzonder laag. Bij de recente gemeenteraadsverkiezingen zijn 87 procent van de Turkse Nederlanders en 69 procent van de Marokkaanse Nederlanders gaan stemmen. Van de Surinaamse en Antilliaanse Nederlanders samen is maar 27 procent gaan stemmen. Deze 27 procent steekt schril af tegen 87 procent en 69 procent.
Gaarne maak ik van deze gelegenheid gebruik om de Antilliaanse gemeenschap op te roepen tot meer politieke participatie. Kom op jongens en meisjes, ga stemmen! Stem op Leerdam, hij is je man zou ik zeggen, maar elke andere keuze respecteer ik, zolang je maar ‘loud and clear’ je stem laat horen.

Curaçaoënaar John Leerdam is Tweede Kamerlid voor de PvdA in Nederland.