Antilliaans Dagblad

De toekenning van de Cola Debrot Architectuurprijs aan ir. Willy Juliana markeert een nieuw begin voor de erkenning van architecten op  Curaçao. De architecten aan wie deze zesjaarlijkse cultuurprijs, voor het eerst in 1974, werd uitgereikt kregen stuk voor stuk hun opleiding in het buitenland.
De oude generatie Europese architecten die tot aan 1970 op Curaçao bouwden, waaronder Henk Nolte en Ben Smit, introduceerden bouwstijlen uit Europa. Ook daarna bleef het dilemma in de architectuur op Curaçao bestaan. Architecten van de nieuwe generatie, geboren op Curaçao, hadden door hun buitenlandse studie geleerd te bouwen in een Europese fysieke en culturele omgeving. Het lokale bouwen moest in de praktijk worden geleerd. Dat is in veel gevallen aan de architectuur die in het laatste kwart van de vorige eeuw op het eiland tot stand werd gebracht duidelijk af te lezen.
Willy Juliana begon zijn opleiding tot architect in 1980 op Curaçao aan de in dat jaar opgerichte Afdeling Bouwkunde en Civiele Techniek (B en C) van de UNA. Voor de kersverse opleiding werd een curriculum opgezet dat nauw werd toegesneden op de lokale behoeften en omstandigheden. Ontwerpen van gebouwen werd ruimtelijk ontwerpen, constructief ontwerpen en bouwfysisch ontwerpen, nu bij architecten en publiek algemeen bekend als klimaatbewust bouwen. Bezonning, opwarming van gebouwen, lokale oriëntatie en ventilatie en de rol van beplanting voor de kwaliteit van het woonklimaat vormden een belangrijke toets voor projecten en werkstukken. Lokale omstandigheden en de lokale bouwcultuur vormden onderleggers voor de vakken stedenbouw en volkshuisvesting.
Juliana’s lokale start is cruciaal geweest voor de verdere ontwikkeling van zijn talent en in de voortzetting van zijn studie aan de Technische Universiteit in Delft die hij cum laude afrondde. Zijn ontwerpen zijn stuk voor stuk experimenten op zoek naar een lokaaltypische architectuur, een eigen architectuur voor Curaçao. Zij ademen vernieuwing. Veel van zijn ontwerpen hebben daarom een ongewone uitdrukking die verrast en soms shockeert zoals een van zijn woonhuizen in Kas Grandi die door haar eigenzinnigheid en  opvallende vorm bekend staat als ‘the bug’. 
Het talent van Willy Juliana is niet alleen in gebouwen te vangen. Als directeur van de Stichting Onderhoud Scholen geeft hij bestaande scholen weer een toekomst door inventieve kleinschalige ingrepen aan de infrastructuur zoals speelplaatsen, geluidwerende constructies en duurzame uitbreidingen. Met eenvoudige middelen waaronder een verrassend kleur- en vormgebruik, maakt hij de school weer tot een stimulerende en aantrekkelijke leeromgeving voor het Curaçaose kind.
Als eerste architect/docent aan de UNA heb ik aan de basis mogen staan van de ontwikkeling van Juliana’s talent en carrière, en heb ik, in zijn eigen woorden, hieraan een grote bijdrage geleverd. Daar ben ik trots op.
De toekenning van de prestigieuze Debrot Architectuurprijs aan Willy Juliana valt samen met de selectie van een architect voor de ontwikkeling van het Amstelterrein voor de huisvesting van de lokale nutsbedrijven Aqualectra en UTS. Dat de keuze gevallen is op een architectencombinatie met een jonge Antilliaanse architect, bevestigt dat het begin van de erkenning van architecten op Curaçao en het vertrouwen van opdrachtgevers in de architecten van eigen bodem, er is.
Dr. ir. Ronald Gill, architect (oud-docent UNA - B en C), Curaçao