Antilliaans Dagblad

Curaçao heeft op initiatief van Financiën-minister Jamaloodin (MFK) van Standard & Poor’s een eigen rating gekregen: A-. Maar het is goed te realiseren dat de overheid - via Nederland - feitelijk al leningen kon aangaan tegen de best denkbare rating: AAA. In het kader van de staatkundige hervorming en de schuldsanering, heeft de Nederlandse staat zich namelijk verplicht om in te schrijven op alle overheidsobligaties van het Land Curaçao en dit onder dezelfde voorwaarden als wordt ingeschreven op Nederlandse emissies. Deze grootste koninkrijkspartner heeft ‘triple A’ en betaalt als gevolg daarvan een zeer lage rente. Dit komt óók tot uiting in de rente voor Curaçaose overheidsleningen. Curaçao leent momenteel tegen slechts 2,5 procent (looptijd tien jaar) en 2,75 procent (vijftien jaar). Ter vergelijking met buurland Aruba, dat zeer recentelijk eveneens A- kreeg maar wél zo’n internationale rating nodig heeft omdat Aruba externe financiering zocht en (nog) niet zo’n gunstige regeling heeft met de Nederlandse staat: dit land betaalt 5,15 procent rente (tien jaar) en 5,5 procent (vijftien jaar). Het dubbele. Het verschil tussen AAA en A-. De vraag is dus wat de minister van Financiën heeft bewogen om deze rating te verzoeken.
Een rating behoort een beeld te geven van de (risico)situatie in het betreffende land. Dan valt in dit geval op dat het oordeel van S&P’s vooral positief wordt beïnvloed door de schuldsanering en het feit dat Curaçao deel uitmaakt van het Koninkrijk. Maar tegen beide zaken verzet(t)en de huidige coalitiepartijen zich; toen zij in de oppositie zaten tegen de schuldverlichting, en nu zij de regering vormen laten ze vrijwel geen gelegenheid voorbij gaan om de onafhankelijkheid aan te zwengelen. Ten opzichte van Aruba valt verder op dat Curaçao momenteel een (veel) lagere schuldquote heeft; een begrotingsoverschot in plaats van een tekort; en ook heeft Curaçao een plus op de betalingsbalans. Deze macro-economische indicatoren steken gunstig af voor Curaçao. Toch kregen beide buurlanden dezelfde rating van A-/A-2 (A- voor lange termijn en A-2 voor de korte termijn). Onduidelijk blijft daarom wat Jamaloodin met zijn actie beoogt. Of is de ‘eigen rating’ er om buiten Nederland en het financieel toezicht om voor de nv’s relatief dure financieringen uit het buitenland aan te trekken, en daarmee de ‘lastige’ lokale banken te omzeilen, en erger: de overheid indirect weer op te zadelen met grote garantieverplichtingen en schulden?