Antilliaans Dagblad

De ‘Week van Baetsen’, een naam die voor die tijd in eigen land of daarbuiten nauwelijks bekend was, is (voorlopig) geëindigd met een brief van Rudolf Baetsen op Sint Maarten aan de Curaçaose premier Gerrit Schotte (MFK) waarin hij zijn benoeming als voorzitter van het toezichthoudend orgaan, de Raad van Commissarissen, van de Centrale Bank van Curaçao en Sint Maarten (CBCS) weigert. De brief is van 31 maart, maar is pas in het weekeinde in de publiciteit gekomen. Op vrijdag 1 april - en het betrof allesbehalve een 1 april mop - kreeg de regering, en dan in het bijzonder premier Schotte, de volle laag van zijn eigen regeringsfracties MFK, PS en MAN. De regeringsleider wordt daarin de les gelezen, namelijk opgedragen de voordracht/benoeming in te trekken en met zoveel woorden gesteld dat de regering voortaan een stuk voorzichtiger dient te zijn als het gaat om gevoelige aanstellingen, zoals in dit geval bij de Centrale Bank, waarbij alles draait om integriteit. Het is door maatschappelijke discussie, niet in de laatste plaats aangestuurd door media, dat deze onjuiste beslissing kan worden teruggedraaid en erger kan worden voorkomen. Gelukkig, want alles wijst erop dat het niet een domme, ondoordachte actie was, maar eerder een doelbewuste poging om invloed te verkrijgen in de top van de Centrale Bank, die naast het bewaken van de eigen gulden vooral ook supervisie houdt op het financiële systeem. Hiermee is pijnlijk zichtbaar geworden dat (sommigen van) de huidige regeerders in Fort Amsterdam er niet voor terugdeinzen om financiers van de verkiezingscampagne mee te laten delen in de macht. De onbekende Baetsen was en is namelijk niemand anders dan een verlengstuk van Atlantis World Group met aanzienlijke belangen in het casinowezen en de (online) gaming industrie. Dat hij nu aangeeft ‘onmiddellijk ontslag te hebben genomen’ van zijn posities toen hij van zijn benoeming bij de CBCS op de hoogte werd gesteld, doet hier natuurlijk helemaal niets aan af. Ten eerste is het onbestaanbaar dat een Centrale Bank op wat voor manier dan ook in verband wordt gebracht met de gokindustrie. Maar als vervolgens onweersproken blijkt dat de grootste regeringspartij MFK een fors deel van de campagnegelden voor de zeer succesvol verlopen verkiezingen van augustus 2010 heeft verkregen van deze casinogroep, dan maakt dat een en ander natuurlijk een stuk ernstiger. Dan kan dit wellicht in strijd zijn met de Landsverordening Financiën Politieke Groeperingen, dat door zo groot mogelijke transparantie van partijfinanciering beoogt (de schijn van) belangenverstrengeling te voorkomen.